Monday, 14 December 2015

फुटपाथचा दर्द


त्या सुनसान रात्री
भुंकणार्या कुत्र्यांच्या आवाजात
रातकिड्यांच्या किरकिरित
सडकच्या किनारी,
आपल्या भेळपुरीचा ठेला आवरुन
फुटपाथवर पथारी पसरून
झोपी गेलेल्या गजोधरला
अचानक आवाज आया,
यहाँ पे क्यूँ आया रे तु ?
यहाँ कुछ नही हैं....
गर्दीने भरलेली खाली रस्ते,
सूना-सूनासा ट्राफिक
धावत पळत जगणारे चाकरमाने
आणि या सब लोकांकडून तुडवला जाणारा
हा निर्जीव फुटपाथ...
इसी पे सोना पड़ेगा तुझे
ये फुटपाथ रोता हैं,बिलखता हैं
चिखता हैं,चिल्लाता हैं
करहाता हैं,मुस्काता हैं...
दस बारा साल पहले यही
वो सडक के बाजुमें
'उसने' ने रौंदा था चार-दोन लोगोंको
शराब में धुत
नशे में चूर.....
फिर क्या होना था
वही अदालते,वो इल्जामात
सबूत आणि पुरावे
साक्षीदाराच्या उलटतपासण्या
ऑर्डर ऑर्डर ऑर्डर....
सबूतों और गवाहों को मद्दे नजर रख्ते हुए
कैद इ उम्र
ऑर्डर ऑर्डर ऑर्डर....
नाही नाही
फिर एक बार वो दलीले,वो अपीले
ऑर्डर ऑर्डर ऑर्डर....
सुबतच नाहीत...
कसली सजा?
"बाइजत बरी किया जाता हैं"
ऑर्डर ऑर्डर ऑर्डर....
अंधारात हरवणारी जिंदगी
स्ट्रीट लाइटच्या प्रकाशात उजळणारी मौत

त्या सुनसान रात्री
भुंकणार्या कुत्र्यांच्या आवाजात
रातकिड्यांच्या किरकिरित
गजोधरनी डोळे चोळत म्हणाला...
छोड़ ना यार
पिया हुआ हैं क्या?
गरीब की जिंदगी कहाँ जिंदगी होती हैं भाई...

आमेन

No comments:

Post a Comment